Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ τελετής τιμής και μνήμης της 28ης Μαΐου 2017

ΟΜΙΛΟΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
 « Ο ΑΤΤΙΚΟΣ ΤΥΜΒΟΣ» περιόδου 1941 -1952
Την Κυριακή 28 Μαΐου 2017 ώρα 11.00  παρά την συνεχή βροχή πραγματοποιήθηκε 
στον χώρο του μνημείου για τους εκτελεσμένους αγωνιστές κατά την περίοδο
της Κατοχής και του Εμφυλίου μέσα στον περίβολο του Νοσοκομείου «η Σωτηρία»
η καθιερωμένη τελετή τιμής και μνήμης  των αγωνιστών παρουσία πολλών συγγενών 
πρώτης και δεύτερης γενιάς  και συγκρατούμενων ανδρών και γυναικών των αγωνιστών.
Η βασική τελετή έγινε στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου που παραχωρήθηκε ευγενώς
από τον αναπληρωτή διοικητή κ. Κουφάκη Αντώνιο και η κατάθεση στεφάνων και λουλουδιών
στο μνημείο

Παραβρέθηκαν καταθέτοντας στεφάνια και άλικα γαρύφαλλα οι: 
-Ο  κ .ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ υφυπουργός μεταναστευτικής πολιτικής ως εκπρόσωπος 
της Κυβέρνησης καταθέτοντας το στεφάνι του Πρωθυπουργού.
-Η κ. ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας τον πρόεδρο της Βουλής κ . Ν.ΒΟΥΤΣΗ 
-Ο κ. ΣΠΥΡΟΣ ΤΖΟΚΑΣ αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής 
-Η κ.ΤΙΝΑ ΚΑΦΑΤΣΑΚΗ δήμαρχος Ζωγράφου 
-Εκπρόσωπος του Δημάρχου Καισαριανής κ. ΣΤΑΜΕΛΟΥ
-ΟΜΙΛΟΣ  ΜΝΗΜΗΣ « ο Αττικός Τύμβος»,
-ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ στην Κέρκυρα «ΛΑΖΑΡΕΤΟ», 
-Κίνηση «Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ»
-ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
 -ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΟΡΙΣΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ,
 -ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ «η Εθνική Αντίσταση»,
 -ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΟΝ, 
-Π.Σ.Α.Ε.Ε.Α,
-ΣΦΕΑ
-κ.ΘΕΩΝΑΣ
-Ο κ.ΚΟΥΦΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ αναπληρωτής διοικητής
-κ. ΑΜΑΛΙΑ ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΟΥ εκπρόσωπος σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου «η Σωτηρία»
και  πλήθος συγγενών και συγκρατούμενων των αγωνιστών που έπεσαν από βόλια 
των κατακτητών και των ελλήνων συνεργατών τους.
Ο «Αττικός Τύμβος» ευχαριστεί όλους όσοι τίμησαν με την παρουσία τους
 την εκδήλωση παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες                                                
Με τιμή για τον Αττικό Τύμβο 
η πρόεδρος
ΞΑΝΘΗ ΠΑΤΜΑΝΙΔΟΥ  - ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΤΑΣΙΟΥ .

Εισαγωγικό σημείωμα προέδρου Αττικού Τύμβου Ξανθής Πατμανίδου – Παπαναστασίου για την τελετή της 28ης Μάη 2017

Η Μελλοθάνατη Αλίκη στο τελευταίο της γράμμα γράφει

Απόψε αγαπημένοι μου πρέπει Να κοιμηθούν τα όνειρά μου .Πόσο βιάζεται ο χρόνος Δίπλωσε χρόνε, δίπλωσε Τ’ ακούραστα φτερά σου, Ώρες γλυκές μην τρέχετε, Σταθείτε μια στιγμή
Η Αλίκη Γ. Τσουκαλά εκτελέστηκε 16 Απριλίου 1949
Η απόφαση του στρατοδικείου στη δίκη που διήρκεσε από 15/3 έως 5/4/1949
ήταν ότι « αποβαίνει επιβλαβής δια την πατρίδα και καταδικάζεται
«δις εις θάνατον» .
Μέχρι το ξημέρωμα της 16ης Απριλίου που εκτελείται μένει στην αναμονή. Είναι σήμερα η σειρά της η μήπως αύριο η μεθαύριο. Ποιος μπορεί να αναλογιστεί το μαρτύριο της προσμονής; Όταν ήρθε οριστικά η στιγμή της γράφει το τελευταίο της γράμμα.
Σας διαβάζω μερικά μικρά αποσπάσματα

« Δεν φανταζόμουνα ποτέ πόσο πολύτιμη κι ωραία είναι η ζωή. Αν μπορούσε κανείς να μου το πει πρωτύτερα και να τον πιστέψω θα πρόσεχα πολύ στο πέρασμά της…….
Θα έμενα ξάγρυπνη τις νύχτες για να είχα τώρα ζήσει διπλή τη μικρή μου ζωή (αλήθεια δεν έκλεισα ακόμη τα εικοσιένα μου χρόνια..)……………
Τούτες τις τελευταίες μέρες πρόσεξα όλους τους ήχους.
Ένιωσα ως μέσα στην καρδιά μου τα μηνύματα της Άνοιξης που έρχεται και θα είναι η τελευταία της λιγόχρονης ζωής μου.
Ακούω από πάνω μου τα βήματα των μελλοθανάτων… το βήχα τους… κι αυτή τους την παράξενη για μένα ευθυμία. Γιατί πεθαίνουν; Ζήσαν τόσο πολύ για να είναι ευχαριστημένοι με το θάνατό τους;
Αλήθεια κι εμένα γιατί να με σκοτώσουν. Πως δεν μ’ αφήνουν να εκπληρώσω τον μεγάλο μου προορισμό σαν γυναίκα στη ζωή;
Γιατί δεν μ’ αφήνουν να γνωρίσω το μεγάλο συναίσθημα της μητρότητας και την μεγάλη στιγμή της φύσεως;
Ήθελα κι εγώ να στήσω νοικοκυριό, να γεννήσω παιδιά, να τα φροντίζω. Να μου αρρωστήσουν και να ξαγρυπνώ πάνω από την κούνια τους.
Απόψε ίσως να’ ταν η τελευταία δύση που θαύμασα.»

Η ενηλικίωση επίσημα γινόταν στα εικοσιένα χρόνια.\
Έχουμε όμως ανήλικα παιδιά εκτελεσμένα σαν προδότες της πατρίδας επειδή μπήκαν στον αγώνα κατά των κατακτητών.
Βασανισμένα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γυάρο και την Μακρόνησο όπου δεν φορούν μπερέ με το στέμμα και το βάζουν στο κεφάλι ενός σκύλου του στρατοπέδου. Τιμωρούνται πολύ σκληρά γι’ αυτό με καψόνια.

Τα 15χρονα και 16χρονα που μπήκαν στην ΕΠΟΝ γίνονται αέρας που τρέχει σ’ όλες τις γωνιές της Ελλάδας, μεταφέρουν μηνύματα και οργανώνουν τα απληροφόρητα παιδιά τι σημαίνει η λέξη και η πράξη αντίσταση.

Δεν έχουμε πολλές περιγραφές εκτέλεσης με φωτογραφικό υλικό έχουμε όμως στο αρχείο μας την πρώτη εκτέλεση στο Γουδή που έγινε παρουσία, όπως περιγράφει ο δημοσιογράφος, πολλών στρατιωτών, αστυνομικών και δημοσιογράφων εκτός από τον Κυβερνητικό Επίτροπο και τους υπόλοιπους που ορίζει ο Νόμος να επιβάλλουν την ποινή της «Νεμέσεως» και είναι αυτή των Κονδύλη, Διαμαντή, Πολυκράτη και Κοπανά. Οι ηλικίες τους 20,22,19,19 ετών.
Στον Διαμαντή, διευκρινίζεται από τον δημοσιογράφο, χρειάστηκε να του δοθεί χαριστική βολή τρεις φορές για να μείνει άψυχος.
Έτσι άρχισε ο χορός των εκτελέσεων το 1947 και κράτησε μέχρι το 1952 στέλνοντας στο απόσπασμα όλο τον ανθό της νιότης του ελληνικού λαού.